Doel
De workflow start met een helder doel en duidelijke eisen. Niet "schrijf iets over ons", maar "maak een conceptofferte voor deze aanvraag, volgens onze prijsafspraken en dit format".
AI die niet één antwoord gokt, maar een doel krijgt en daar in een loop naartoe werkt. Dit artikel legt de motor achter de Company Brain uit.
Een gewone AI-chat geeft je één antwoord en is dan klaar, wat er ook van klopt. Een agentic workflow werkt anders: de AI krijgt een doel, maakt een plan, voert het uit, controleert het eigen resultaat en stuurt bij tot het aan de eisen voldoet. Het woord agentic verwijst naar dat zelfstandig handelen: de AI is even de uitvoerder, binnen de grenzen die jij stelt.
Een agentic workflow is een werkstroom waarin een AI-agent een doel en spelregels krijgt en daar zelfstandig naartoe werkt in een loop van plannen, uitvoeren, controleren en bijsturen, met een mens die beslist op de momenten die ertoe doen.
In de praktijk hoor je ook het woord loop: een workflow die net zo lang doorwerkt tot het resultaat klopt of tot een mens moet kiezen. Die herhaling is precies waarom de resultaten betrouwbaarder zijn dan losse AI-antwoorden.
Elke agentic workflow doorloopt dezelfde vijf stappen. Stap 4 en 5 maken het verschil: daar wordt gecontroleerd en bijgestuurd tot het klopt.
De workflow start met een helder doel en duidelijke eisen. Niet "schrijf iets over ons", maar "maak een conceptofferte voor deze aanvraag, volgens onze prijsafspraken en dit format".
De agent bepaalt zelf de stappen: welke informatie heb ik nodig, waar staat die, in welke volgorde werk ik? Bij een simpele taak is dit onzichtbaar snel, bij een grote taak een echt stappenplan.
De agent doet het werk: leest de kennislaag, gebruikt zijn gereedschap (bestanden, systemen, zoekopdrachten) en bouwt het resultaat op.
Het resultaat wordt getoetst aan de eisen: kloppen de cijfers, is het format gevolgd, zijn de spelregels gerespecteerd? Dit kan de agent zelf doen, een tweede agent, of een test.
Klopt er iets niet, dan gaat de loop opnieuw: aanpassen, opnieuw controleren, tot het resultaat aan de eisen voldoet of een mens moet beslissen. Dit maakt het verschil met eenmalige AI-antwoorden.
In de Company Brain-training bouwen we deze loop op jullie eigen processen, bij jullie op locatie.
Bekijk de trainingTools zoals Zapier en Make automatiseren met vaste als-dit-dan-dat-regels, en dat blijft nuttig. Een agentic workflow begint waar die regels ophouden: bij werk dat begrip van de inhoud vraagt.
| Aspect | Klassieke automatisering | Agentic workflow |
|---|---|---|
| Logica | Vaste als-dit-dan-dat-regels | Een doel plus spelregels |
| Uitzonderingen | Breekt of blijft steken | Redeneert en kiest een route |
| Inhoud | Verplaatst data tussen systemen | Begrijpt en bewerkt de inhoud zelf |
| Onderhoud | Elke variant is een nieuwe regel | Nieuwe situaties binnen dezelfde regels |
| Controle | Draait blind door | Toetst zichzelf en escaleert naar een mens |
| Voorbeeld | Formulier binnen, rij in spreadsheet | Aanvraag binnen, conceptofferte klaar voor akkoord |
In de praktijk combineren we beide: klassieke automatisering voor het verplaatsen, agents voor het denkwerk ertussen. Zie ook onze dienst procesautomatisering. Weet je nog niet waar te beginnen, dan wijst onze AI-consultant de juiste processen aan.
Een goede agentic workflow ontwerp je rond vier vaste onderdelen. Wie deze vier scherp zet, houdt de controle.
Wat de workflow start: een binnenkomende mail, een vast tijdstip, een nieuw bestand, of iemand die er expliciet om vraagt.
Wat de agent te lezen krijgt: precies de kennis die deze taak nodig heeft, uit de kennislaag van je Company Brain. Klein en juist verslaat groot en ruizig.
Wat de agent mag gebruiken en aanraken: welke bestanden, welke systemen, welke rechten. Bewust begrensd, zodat een fout klein blijft.
Het vaste moment waarop een mens keurt voordat het resultaat naar buiten gaat. Hoe gevoeliger de taak, hoe strakker de poort.
Ze horen bij elkaar, maar zijn niet hetzelfde. De agent is de werker: een programma met een taalmodel als motor dat taken kan uitvoeren. De agentic workflow is de routine waarin die agent werkt: het doel, de stappen, de controles en de menselijke poort eromheen. Een agent zonder workflow is losse handjes; de workflow maakt het werk herhaalbaar en controleerbaar. Het onderscheid helpt bij het kiezen van een leverancier. Wie je een agent verkoopt, verkoopt je gereedschap. Wie je een workflow oplevert, levert dat gereedschap plus de afspraken eromheen: waar de kennis vandaan komt, wie goedkeurt, wat er gebeurt als het misgaat en hoe je ziet dat het werkte. Vraag daar expliciet naar, want een demo laat altijd de agent zien en zelden de workflow. Vraag daarom om een beschrijving van het proces en niet alleen om een proefopstelling.
De drie klassiekers: de agent verzint iets (hallucinatie), krijgt verkeerde context, of doet meer dan de bedoeling was. Alle drie vang je af met dezelfde ontwerpkeuzes: kleine en juiste context uit je kennislaag, begrensd gereedschap, controles in de loop en een menselijke poort voor alles wat naar buiten gaat. Fouten worden dan concepten die je afkeurt, in plaats van mails die al verstuurd zijn. Voeg daar een vierde aan toe die vaker voorkomt dan de andere drie: de agent doet stilletjes niets. Een koppeling valt uit, een sleutel verloopt, een map wordt hernoemd, en het proces stopt zonder melding. Bouw daarom een signaal in dat afgaat wanneer een workflow niet heeft gedraaid, en niet alleen wanneer hij faalt. Anders controleer je of de uitkomst klopt en niet of er überhaupt een uitkomst was. Dat is in de praktijk de meest gemaakte fout.
Werk dat terugkomt, regels volgt en tijd kost: offertes voorbereiden, rapportages samenstellen, klantvragen vooraf beantwoorden, gegevens overzetten, content in vaste formats. Begin met één proces waar de pijn het grootst is en de schade bij een fout klein, en breid uit zodra de kwaliteit zich bewijst. Weeg daarbij twee dingen tegen elkaar af: hoe vaak het werk terugkomt en hoe erg een fout is. Het beste startpunt is hoge frequentie met lage schade, bijvoorbeeld inkomende mail sorteren of een conceptantwoord klaarzetten. Wat je voor later bewaart is lage frequentie met hoge schade, zoals een jaarlijkse aangifte. Sla ook processen over die je binnenkort toch gaat veranderen, want die automatiseer je anders twee keer. Vraag bij elk kandidaatproces dus twee dingen: hoe vaak komt dit terug, en wat kost een fout? Die twee antwoorden bepalen de volgorde, en niet hoe interessant het proces technisch is.
Door de poorten goed te zetten. Jij bepaalt wat een agent mag lezen, wat hij mag aanraken en wat er zonder jouw akkoord naar buiten mag: in het begin niets. In de praktijk groeit het vertrouwen per workflow: wat zich weken bewijst, krijgt meer ruimte, de rest blijft achter de poort. Leg die poorten schriftelijk vast in plaats van ze af te spreken. Noteer per workflow wat de agent mag lezen, wat hij mag aanmaken, wat er zonder akkoord naar buiten mag en wie goedkeurt als die persoon er niet is. Dat laatste wordt vaak vergeten en is precies waar een proces tijdens een vakantie vastloopt. Loop die lijst elk kwartaal na, want de ruimte die je gaandeweg geeft, verruim je meestal ongemerkt. Controle is dus een ontwerpkeuze en geen instelling die je achteraf aanzet.
Dat is precies de vraag die we in de intake van de training beantwoorden, toegespitst op jullie bedrijfsstructuur.